Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

H μεγάλη της φούντας σχολή


αναδημοσίευση από το http://anor8ografo.blogspot.com



Σε αίθουσες με χαμηλό φωτισμό και θρανία ποτισμένα με μια γλυκόξινη μυρωδιά εκπαιδεύονται οι αυριανοί έμποροι κάνναβης. Στο Πανεπιστήμιο Όκστερνταμ, στοΌκλαντ, μαθαίνουν πώς να καλλιεργούν, να πωλούν και να καταναλώνουν μαριχουάνα.

Βρεθήκαμε στην πόλη που φιλοδοξεί να ξεπεράσει την οικονομική κρίση φορολογώντας το «χόρτο» και μιλήσαμε με «φοιτητές» και «καθηγητές» την ώρα που έστριβαν το τσιγάρο τους.
Περασμένα μεσάνυχτα και στους δρόμους του Όκλαντ ακούγεται μόνο ο άνεμος. Στο διάδρομο του ξενοδοχείου «Τζακ Λόντον Ιν» με καλωσορίζει μια ξεχωριστή μυρωδιά.

Στην αρχή είναι ανάλαφρη και γλυκιά. Γρήγορα όμως ξινίζει και γίνεται βαριά. Η ίδια μυρωδιά με οδηγεί το επόμενο πρωί στους δρόμους του Όκλαντ. Μοιάζει να υπάρχει παντού.

Έξω όμως από ένα κτίριο με πόρτες ασφαλείας η μυρωδιά γίνεται ακόμη πιο έντονη. Είναι το Πανεπιστήμιο Όκστερνταμ, η πρώτη σχολή στις ΗΠΑ που εκπαιδεύει επίδοξους εμπόρους κάνναβης.
Η χρήση μαριχουάνας για ιατρικούς σκοπούς είναι νόμιμη στο Όκλαντ της Καλιφόρνιας από το 1996. Σε αυτή την πόλη λειτουργεί εδώ και δύο χρόνια το Όκστερνταμ. Δεν είναι αναγνωρισμένο ως εκπαιδευτικό ίδρυμα.

O ιδρυτής και τα μέλη του όμως το αποκαλούν «πανεπιστήμιο». Oι φοιτητές του πληρώνουν δίδακτρα 650 δολαρίων για σεμινάρια 13 εβδομάδων. Ενώ για ένα ταχύρυθμο πρόγραμμα Σαββατοκύριακου η τιμή είναι 250 δολάρια.

Εδώ μαθαίνουν πώς να καλλιεργούν, να πωλούν και να καπνίζουν μαριχουάνα. Εδώ τους συμβουλεύουν πώς να αποφεύγουν τις περιπέτειες με την αστυνομία και πώς να μαγειρεύουν με... μπαχάρι τους την κάνναβη.
Ήδη έχουν αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο 5.500 άτομα. Και ο τζίρος του φτάνει το 1,5 εκατομμύριο δολάρια το χρόνο.

Πρόσφατα οι τάξεις του Όκστερνταμ μετακόμισαν από μια μικρή αίθουσα χορού στους τρεις ορόφους ενός κτιρίου στην κεντρική λεωφόρο της πόλης. Η πόρτα στην είσοδο ανοίγει μόνο από μέσα, ενώ για να λειτουργήσει το ασανσέρ χρειάζεται τετραψήφιος κωδικός.
Ανεβαίνω από τις σκάλες με τα σκουριασμένα χερούλια. Στους τοίχους, πολύχρωμα γκράφιτι. Σε λιγότερο από μισή ώρα θα αρχίσει το μάθημα.



Συναντώ τον καθηγητή. Έχει κίτρινα δόντια και λευκές φαβορίτες στο στυλ Κόκοτα. Φοράει μια μπλούζα με ασπρόμαυρες ρίγες και μια στάμπα με ένα τεράστιο φύλλο κάνναβης. Τον λένε Τζέισον Μπράουν και επαγγέλλεται «δικαστικός σύμβουλος μαριχουάνας».

Πηγαίνει σε δίκες για να υπερασπιστεί κατηγορούμενους σε υποθέσεις κατοχής ή εμπορίας κάνναβης. Δεν είναι νομικός, αλλά κάποιο είδος πραγματογνώμονα.

«Δουλειά μου είναι να ζυγίζω τα ναρκωτικά, να κρατάω λίστες με τα αποδεικτικά στοιχεία και να βεβαιώνω ότι η Δίωξη δεν παραποίησε τα στοιχεία», λέει.

O ίδιος καπνίζει χόρτο συχνά, ενώ είναι μέλος μιας ομάδας καλλιεργητών που μοιράζονται την παραγωγή 26 δενδρυλλίων.
O Μπράουν έχει άδεια γιατρού για να χρησιμοποιεί μαριχουάνα. Σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο στην πολιτεία της Καλιφόρνιας (και συνολικά σε 12 ακόμη πολιτείες των ΗΠΑ), οι γιατροί μπορούν να δώσουν τη συγκατάθεσή τους σε έναν ασθενή για την κατανάλωση κάνναβης.
Δεν είναι δύσκολο να πάρει κανείς το χαρτί απ’ τον γιατρό. Αρκεί μία επίσκεψη και 175 δολάρια. Η συγκατάθεση δίνεται σχεδόν για οτιδήποτε, από αϋπνίες μέχρι στομαχικές διαταραχές.

«Βοηθάει στην αντιμετώπιση νευρικών πόνων και στην απώλεια της όρεξης που έχουν συνήθως ασθενείς του HIV ή καρκινοπαθείς», εξηγεί ο Μπρους Μέρκιν, εκπρόσωπος της οργάνωσης «Marijuana Policy Project», που διεκδικεί τη νομιμοποίηση της κάνναβης σε όλη την Αμερική.
«O καθένας μπορεί να πάρει μαριχουάνα με τη βοήθεια ενός γιατρού», λέει σε τηλεφωνική μας επικοινωνία ο Πολ Τσάμποτ, επικεφαλής της οργάνωσης «Drug Free California». «Ακόμα και αν έχουν κάλους, παίρνουν μαριχουάνα με ιατρική συγκατάθεση».

O ίδιος είχε εθιστεί από τα 12 του στη μαριχουάνα και χρειάστηκε να κλειστεί σε κέντρο αποτοξίνωσης. «Δεν είναι ούτε φάρμακο ούτε μαγικό χάπι. Είναι ένα παράνομο ναρκωτικό», λέει.
Oι υποστηρικτές της μαριχουάνας στο Όκστερνταμ λένε ότι το χόρτο προκαλεί τον ίδιο εθισμό με ένα βιντεοπαιχνίδι. Ωστόσο η Σούζαν Βάις, ερευνήτρια του Εθνικού Ινστιτούτου Κατάχρησης στις ΗΠΑ, λέει ότι η κάνναβη έχει αρκετές παρενέργειες.

«Προκαλεί προβλήματα στη μνήμη, γι’ αυτό δεν πρέπει να καταναλώνεται από παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο. Ξέρουμε ότι το 9% των χρηστών εθίζεται σε αυτήν.

Ακόμα μπορεί να θολώσει την κρίση του χρήστη και είναι επικίνδυνο να οδηγεί κάποιος υπό την επήρειά της. Oι χρήστες εμφανίζουν σύνδρομο στέρησης όταν προσπαθούν να απαλλαγούν. Δεν είναι ένα αθώο ναρκωτικό».
Kοινωνικό προφίλ
Η νομιμοποίηση της μαριχουάνας είναι ένας από τους στόχους του ιδρυτή του Πανεπιστημίου Όκ-στερνταμ, Ρίτσαρντ Λι.

Εδώ και αρκετούς μήνες ο Λι μαζεύει υπογραφές για να φέρει προς ψήφιση στο Όκλαντ, το Νοέμβριο του 2010, ένα νόμο που θα επιτρέπει την κατανάλωση κάνναβης χωρίς ιατρική συγκατάθεση.

Συναντώ τον Λι σε ένα σκονισμένο γραφείο του πανεπιστημίου. Ένας τραυματισμός στη σπονδυλική στήλη τον έχει καθηλώσει σε αναπηρικό καροτσάκι.

«Θυμάμαι ότι είχα πιει το πρώτο μου τσιγάρο ακούγοντας το “Dark side of the moon” των Pink Floyd», λέει καθώς θρυμματίζει κάνναβη για το επόμενο τσιγάρο του.

«Μια επίσκεψη στην Oλλανδία, στο Άμστερνταμ, με ενέπνευσε για να ανοίξω τη σχολή. Και η τοπική κοινωνία στο Όκλαντ μας έχει αποδεχτεί».
Η αποδοχή της τοπικής κοινωνίας συμπίπτει με την οικονομική κρίση. Το Όκλαντ υποφέρει από ένα έλλειμμα 83 εκατομμυρίων δολαρίων.

Και πρόσφατα το 80% των ψηφοφόρων της πόλης δέχτηκε να επιβληθεί φορολογία στο εμπόριο κάνναβης – κάτι που γίνεται για πρώτη φορά στις ΗΠΑ.

Πλέον, σε κάθε 1.000 δολάρια κέρδους θα αντιστοιχούν 18 δολάρια φόρου. Και αναμένεται μέσα στον πρώτο χρόνο να συγκεντρωθούν ένα εκατομμύριο δολάρια.
O Λι δέχεται με ευχαρίστηση αυτό το μέτρο. Η βοηθός του, Σάλουα Ιμπραχίμ, κόρη Αιγυπτίων μεταναστών, μου μιλάει για τις επενδύσεις του.

Πριν από λίγα χρόνια δώρισε 75.000 δολάρια σε μια οργάνωση για την αναπαλαίωση του θεάτρου «Fox», ενός οικοδομήματος του 1920, ενώ το Όκστερνταμ έχει φέρει με τους μαθητές του εκατοντάδες πελάτες για τα μαγαζιά της περιοχής.

Έχει επίσης ανοίξει ένα μαγαζί δώρων με σουβενίρ που έχουν το σήμα της κάνναβης. Του ανήκει ένα κέντρο ενοικίασης ποδηλάτων και ένα εργαστήριο κατασκευής γυαλιού. Εκεί βρίσκω την Τάρα Μέρι.

O πάγκος δίπλα της είναι γεμάτος με πίπες. Τη ρωτάω αν μπορεί κάποιος να καπνίσει καπνό μ’ αυτές. «Καπνό; Τι λες; O καπνός κάνει κακό. Μόνο χόρτο», λέει.
To εμπόριο
O Λι πληρώνει κάθε χρόνο περίπου 900.000 δολάρια στην εφορία. Τα περισσότερα έσοδά του δεν προέρχονται από το Όκστερνταμ, αλλά από τη ναυαρχίδα των επιχειρήσεών του, το καφέ «Blue Sky».

Στην είσοδο μοιάζει με στέκι φοιτητών. Αλλά, για να προχωρήσεις πέρα από το παραβάν, ο Τζιμ, ένας νέος με φουσκωτά μπράτσα, πρέπει να δει το χαρτί γιατρού.

Σε ένα δωμάτιο πίσω από την καφετέρια βρίσκεται ένα κέντρο διάθεσης μαριχουάνας για ιατρικούς λόγους. Σύμφωνα με την Ιμπραχίμ, κάθε μέρα οι επισκέπτες φτάνουν τους 600.

Ένας από αυτούς είναι ο Άντονι. Ένας 20άρης που ζήτησε να μη δημοσιεύσουμε το επώνυμό του. Oδήγησε τρεις ώρες για να βρεθεί στο πίσω δωμάτιο της καφετέριας.

Τον ρωτάω γιατί έχει ανάγκη τη μαριχουάνα. Σηκώνει το μανίκι και μου δείχνει μια τεράστια ουλή που μοιάζει με σημάδι πρόσφατης εγχείρησης. «Για τον πόνο», λέει.
Το Όκλαντ έχει συνολικά τέσσερα κέντρα διάθεσης ιατρικής μαριχουάνας. Σύμφωνα με το νόμο, ο κάτοχος κάρτας για ιατρική χρήση κάνναβης μπορεί να καλλιεργήσει μέχρι και 72 δενδρύλλια στο σπίτι του.

Απαγορεύεται να τα πουλήσει, αλλά μπορεί να τα δώσει σε άλλους κατόχους κάρτας. Τα επίσημα κέντρα διάθεσης, αν και επιτρέπεται να πωλούν τη μαριχουάνα, απαγορεύεται να την παράγουν.

Αλλά πληρώνουν τους προμηθευτές τους. Επομένως, κάπου στην πορεία ο νόμος παραβιάζεται. O Λι λέει ότι το δικό του κέντρο προμηθεύεται το εμπόρευμα από τοπικούς παραγωγούς της Καλιφόρνιας. Τον ρωτάω αν κρατάει βιβλία και αποδείξεις των συναλλαγών. Αρνείται να απαντήσει.
Αν και στο Όκλανττα νόμιμα κέντρα διάθεσης μαριχουάνας είναιτέσσερα, στο Λος Άντζελες έχει χαθεί το μέτρο. Στην πόλη υπάρχουν600-800 κέντρα διάθεσης ιατρικής μαριχουάνας.

«Είναι απίστευτο», λέει ο Πολ Τσάμποτ. «Είναι περισσότερα από τα “McDonald’s” και τα “Starbucks”. Βρίσκονται κοντά σε σχολεία και διαφημίζουν την κάνναβη σε παιδιά».
O Μαρκ Κλέιμαν, καθηγητής στη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης του UCLA, αναγνωρίζει ότι η κατάσταση σε πολλά μέρη της Καλιφόρνιας βρίσκεται εκτός ελέγχου.

Γι’ αυτό προτείνει, αν νομιμοποιηθεί η μαριχουάνα σε όλη την Αμερική, να δίνεται με συνταγή γιατρού από τον φαρμακοποιό και όχι στα υπάρχοντα κέντρα. Σύμφωνα με τον Κλέιμαν, αυτό το σενάριο δεν φαντάζει απίθανο.

«Μοιάζει με το γάμο των ομοφυλόφιλων. Πρώτα το θεωρούσαμε αδιανόητο. Έπειτα έγινε θέμα διαλόγου. Και πλέον είναι αυτονόητο», λέει.

«Το ζήτημα της νομιμοποίησης της κάνναβης είναι καθαρά ηλικιακό. Αυτοί που δεν θέλουν να νομιμοποιηθεί είναι κυρίως άνθρωποι στα 60 και 70 τους. Όταν αυτοί πεθάνουν, η επόμενη γενιά δεν θα έχει πρόβλημα να περάσει το νόμο».
Τα όνειρα
Με το όνειρο της πλήρους νομιμοποίησης της κάνναβης ζει ο Τσέκερ, ένας φοιτητής του Όκστερνταμ με τατουάζ, που αγκαλιάζουν τα χέρια του σαν μανίκια. «Θέλω να ανοίξω το δικό μου κέντρο διάθεσης στην κοιλάδα της Νάπα», λέει.

«Ελπίζω μέσα από αυτό το πρόγραμμα να μάθω πράγματα που θα μου χρησιμεύσουν στη νέα μου επιχείρηση».
Παρόμοιους στόχους έχει και ο Κρίστοφερ Ζουνίγκα, φοιτητής και αυτός της σχολής του Ρίτσαρντ Λι. «Στο Φρέσνο, όπου ζω, η κάνναβη είναι ακόμα παράνομη. Χρειάζεται να οδηγήσω ώρες για να βρεθώ στο Όκλαντ», λέει.

Οι δύο φοιτητές με αφήνουν για να επιστρέψουν στα θρανία τους. Ακολουθεί μια διάλεξη του Τζόι Ερενέτα που διδάσκει Κηπευτική.
Μόλις σκοτεινιάσει, οι δρόμοι του Όκλαντ είναι και πάλι έρημοι. Στα «Starbucks» κλειδώνουν τις τουαλέτες για να μην μπαίνουν ζητιάνοι. Και στην είσοδο των «Burger King» στέκει ένας σεκιουριτάς που δεν υπήρχε εκεί το πρωί.

Oι μαθητές του Όκστερνταμ ξεκινούν το ταξίδι για τα σπίτια τους και η γλυκόξινη μυρωδιά της κάνναβης δραπετεύει από τα μισάνοιχτα παράθυρα των αυτοκινήτων τους.

Από τον Γιάννη Παπαδόπουλο, ανταπόκριση από το Οκλαντ

Δευτέρα, 19 Απριλίου 2010

Τα Μαύρα Φλόκια του Θεού Ηφαίστου σκεπάζουν την Ευρώπη



Πάντα γούσταρα και τιμούσα τον Ήφαιστο. Ήταν ο θεός μου. Όπως ο Οδυσσέας είχε για δική του θεά την Αθηνά και ο Πάρης την Αφροδίτη. Πάντα γούσταρα τη μερακλίδικη και κιμπάρικη περιγραφή της κατασκευής της ασπίδας του Αχιλλέα. Όντας μαθητευόμενος καλλιτέχνης και εγώ, έμαθα και μαθαίνω τα πάντα όλα για τη δουλειά μου από αυτήν. Και πάντα κάνω Σπονδή. Χύνω τις πρώτες σταγόνες από το κρασί μου, είτε στο χώμα, είτε στη σαλάτα μου (μη λερώσω κανα χαλί). Θεός σιωπηλός μα όχι βαρύς. Και απέχων κατά κανόνα από τις ολύμπιες κατινιές. Τεχνίτης και καλλιτέχνης. Ο αυθεντικός καλλιτέχνης. Ο Αργοδουλευτής. Με αναπηρία, όπως όλοι του συναφιού του (οι ραψωδοί πχ ήσαν τυφλοί). Ο μόνος που κρεββάτωσε την Αθηνά. Και φυσικά, αυτός κρεββάτωνε και την θεά του Έρωτα. Μάλιστα, κατά μία εκδοχή, την έπλασε κι όλας. Ανένταχτος και αφανάτιστος. Υπέμενε που και πού την δύναση του Διός (αυτός τον κούτσανε) ή την αδίκηση από άλλους θεούς, αλλά είχε τον τρόπο να ανταποδώσει τα ίσα.
Δεν προκαλούσε, αλλά άμα ενοχλούταν πολύ απαντούσε πειστικά. Και οι τιμωρίες του δεν αφήναν μόνιμες βλάβες, όπως αυτές των άλλων θεών.
Τώρα λοιπόν, από ένα βορινό του εργαστήριο, εξηγήθη δύο αλμυρά και φυστικάτα φωνήεντα στην πιό σκοτεινή γωνιά του κόσμου, την Ευρώπη. Έτσι, διότι οι θνητοί εσηκώσαν τον αμανέ και τους πρέπει μια καλλιτεχνική προειδοποίηση.

Τρίτη, 13 Απριλίου 2010

H αιτία των υβριστικών συνθημάτων στην παρέλαση


Είχα παραξενευτεί αρχικώς. Ετούτα είναι "καινά δαιμόνια" για τον Ε.Σ. Θεωρούνται καραγκιοζηλίκια. Ο στρατιώτης "είναι σοβαρός, στιβαρός, ευγενής". Δεν αγελάζει ως οι χουλιγκάνοι των γηπέδων. Ναι, υπάρχουν σπλατεριάρικα συνθήματα, αλλά εν οίκω, ουχί εν δήμω.
Τι ήθελε λοιπόν να πει ο ποιητής;
Και σε ποιόν απευθυνόταν;
Στην κυβέρνηση; στους μετανάστες; στους Έλληνες;
Σε κανέναν από αυτούς.
Στα πιτσιρίκια. Σε αυτούς απευθυνόταν. Στους εφήβους που ενδιαφέρονται να ακολουθήσουν καριέρα στις ειδικές δυνάμεις.
Και ο ποιητής είπε στα πιτσιρίκια: "ακου αγόρι μου, εάν είσαι φασιστόμουτρο, τότε καλώς να σε δεχτούμε. Αν όχι, τότε μην κάνεις τον κόπο. Και την πέτρα να στίβεις, δεν έχεις θέση στη δουλειά μας".
Ποιός είναι ο ποιητής; Το πλουσιότερο 1% της χώρας. Και κάθε χώρας. Και οι παρατρεχάμενοί τους.
Όλοι αυτοί που θέλουν μισθοφορικό μπατσοστρατό αντί για εθνικό.

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

Πρόταση για υπεραστικό μετρό από τον Π. Ψωμιάδη



Του ανταποκριτού Αλέξανδρου Πιτογυρίδη
Αίσθηση προκάλεσε η κιμπάρικη πρόταση του νομάρχη Παναγιώτη Ψωμιάδη για τη δημιουργία του "Μετρό Κεντρικής Μακεδονίας" το οποίο θα περατωθεί εξ' ολοκλήρου από τοπικές κατασκευαστικές μέχρι τον Απρίλιο του 2013!
Τα εγκαίνεια του έργου θα γίνουν από την τότε πρωταθλήτρια ομάδα ποδοσφαίου του ΜΠ.Α.Ο.Κ., 24 μήνες πριν από την ολοκλήρωση του μετρό Θεσσαλονίκης.
Το έργο θα έχει 382 χιλιόμετρα υπογείου σιδηροδρόμου, πάνω από 30 σταθμούς και θα συνδέει τις πρωτεύουσες των νομών της Κ. Μακεδονίας μεταξύ τους.
Το έργο θα εξυπηρετεί ημερησίως περί τους 500.000 Μακεδόνες.
Το εισιτήριο θα τιμάται στα 0,90€ -10 λεπτά φθηνότερο από το αντίτιμο στην Αθήνα.
Αυτή τη στιγμή ελέγχονται φήμες για ομαδικές αυτοκτονίες υψηλόβαθμων στελεχών της εταιρείας "Αττικό Μετρό".

Μωρά στη Φωτιά: Επιστροφή



Του ανταποκριτού Σπύρου Κατωπεντεγκολέτση
Εγάμευσαν και έδειραν οι -εδρεύοντες στσους Κορφούς πλέον- "Μωρά στη Φωτιά".
Κυριακή του Πάσχα, το κορφιάτικο κοινό εχώνευσε το αρνί και το Αντάτζιο του Αλμπινιόνου ακούοντας τη μπάντα θρύλο, η οποία τά 'καμε όλα πουτάνα στο Τρίκλινο εμπροστά σε πεντακόσους νομάτους.
Τα παίξανε ούλα και άλλα τόσα. Εβάλανε πνευστά αντις για πλήκτρα, για να φερμάρουνε με τη τοπική παράδοση.
Το πόπολο εχόρεψε από μπάλλο μέχρι σκηνοβούτημα (stagediving) ο δε Σαλβαδόρος απόθεσε πέντε κουβάδες ίδρο.
Κάτι φλώροι που πατήκανε εφάγασι σκατά και φλόκια.
Και πάντα σε χαρές!

O Γαλιλαίος έκανε λάθος...
















H γη δεν είναι σφαιρική...